Halaman

Subscribe:

Main Menu

Rabu, September 24, 2008

Ngelmu Urip

Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip' amarga ‘ngelmu Jawa' iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya.
Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati'.
‘Titis ing pati' iku ora ngrembuk suwarga lan neraka.
Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur' kang mangun wujuding ‘manungsa urip' marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna.
Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali'. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline.
Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud' ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).


Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip', mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah.
Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki.
Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana' ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis'.
Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar' kanggone wong Jawa.
Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan'.
Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh' marang generasi bacute.
Nanging pilih-pilih marang sing bias ditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe.
Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan.
Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.
Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar' padha ora tertarik.
Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal.
Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab.
Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive' ing jaman saiki butuh ‘segala daya'.
Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan' peradaban tumraping manungsa sak jagad.
Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong' semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami'.
Sing operasional kari ‘naluri defensif' supaya tetep ‘survive'.
Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis).
Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking'.
Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna.
Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget.
Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan'.
Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.
Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan' kang ora ana enteke.
Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo ngawekani murih rukune manungsa.
Potensi ketegangan diredam nganggo hukum negara, adat, ajaran agama lan etika moral liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan.
Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran' batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane.
Ya kanggo nata ‘kesadaran' iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa.
Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?
Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip.
Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna.
Ana sing ‘becik-bener-pener' kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur' sing ngrusak bebrayan.
Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip.
Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa.
Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip' ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.

ket : diKutip dari : http://sekarjagad.net/index.php?option=com_content&task=view&id=694&Itemid=687

Terulang lagi

Lagi, Lagi, dan terus terulang lagi
Aku bingung kenapa ini musti terulang lagi
Apa memang karena hatiku yang terlalu keras
Atau mungkin memang karena sifatku yang terlalu kasar

Ma'afkan aku...
Masih adakah ma'af untukku?
Setelah kesekian kalinya ini
Ma'af T_T




Selasa, September 23, 2008

Missile : Kasih Sayang




mp3nya download aja di sini :
http://www.4shared.com/account/dir/9316083/46cab020/sharing.html?sId=uHeBNYQJkgIc9s60
nech Lyricsnya :).


Dik………
dengarlah Allah itu Esa
Kau tahu semua kan
kembali pada-Nya

Dik…..
ingatlah pesan ayah bunda
Kau tahu mereka tak ingin
kau sengsara dunia akhirat

Dik…..
janganlah kau teteskan air mata
Ku tahu kau bisa menghadapinya

Dik…..
mendekatlah ibu kini telah tiada
Ku tahu kita semua merindukannya

Ref :
Hanya ada satu jalan
Jadilah anak sholeh
Doamu kan sampai pada-Nya
Ibunda tersayang

Bukanlah tak sayang
Pergi begitu cepat penuhi panggilan-Nya.

Dik…
janganlah kau bangunkan ibunda
Terpejam mata bukanlah tidur biasa
Usiamu belum cukup tuk mengerti
Semua yang kau tahu hanyalah Ada di pangkuannya



Pelajaran Hidup yang baru bagiku

Hari ini aku belajar sesuatu tentang hidup. tentang karakter manusia. dulu waktu kecil, waktu kira2 aku masih sekolah setar dengan SMP. pamanku sering mengatakan kalau orang-orang kota itu kebanyakan individualis. suka mementingkan diri sendiri. gak mau tahu dengan urusan orang lain. dia mau melakukan sesuatu hal jika itu menguntungkan bagi dirinya sendiri.

Setelah aku menginjak dewasa, aku mulai pergi berkelana di beberapa kota. kebanyakan orang-orang yang aku temui, semuanya ramah. tidak seperti yang di katakan pamanku. bahkan ada beberapa temenku yang rela berkorban untuk teman yang lain. meski itu tidak membawa kebaikan sama sekali bagi dirinya sendiri. contohnya ada satu temenku kuliah. dia memiliki sifat yang patut untuk di contoh, rasa pedulinya terhadap orang lain, terhadap temannya. meskipun karakternya dan jalan hidupnya tidaklah begitu sesuai dengna tuntunan islam. tapi aku salut dan kagum dengan sifatnya. yang lebih mempedulikan orang lain dari pada diri sendiri. bahkan terkadang itu akan sangat merugikan dirinya, tapi dia tetep mau membantu temannya. semoga allah memberikan nilai dan pahala yang lebih pada orang - orang seperti ini.

Hal yang berputar balik 180 derajat dari penilaianku yang pertama. aku alami saat aku mulai berkelana ke jakarta, dan juga ke negeri jiran saat ini. orang-orang yang aku dapati tidaklah seperti orang-orang yang aku temui saat-saat kuliah, saat kerja di surabaya. tapi malah berbeda jauh aku rasa. mereka lebih memntingkan diri sendiri dari pada orang lain. mereka mau membantu temannya, kalau itu memberikan manfaat bagi dirinya. kalau itu sama sekali tidak memberikan manfa'at bagi dirinya. begitu individualis aku rasa. tak mau memperhatikan teman sendiri. karena tak memberi manfaat bagi dirinya. apalagi jika itu akan memberikan kerugian bagi dirinya?. yach begitulah mereka aku rasa.

akhirnya kesimpulanku sekarang adalah : benar kata pamanku, orang kota kebanyakan memiliki sifat yang individualis, tak mau mempedulikan orang lain. mau membantu kalaupun itu memberikan manfaat bagi dirinya sendiri.

Sehingga keputusanku saat ini. aku ingin kembali ke tempatku yang dulu, orang-orang yang mau mempedulikan orang lain. bukan orang-orang yang mementingkan diri sendiri. aku akan keluar dari tempat ini. keputusan yang pasti aku rasa. :). pengalaman yang mengesankan. pengalaman yang tidak akan aku lupakan :). terima kasih sudah di berikan pengalaman seperti ini. alhamdulillah.... :).

SIFAT DAJJAL

Dia adalah seorang muda yang berkulit merah, pendek, berambut keriting, dahinya lebar, pundaknya bidang, matanya yang sebelah kanan buta, dan matanya ini tidak menonjol keluar juga tidak tenggelam, seolah-oleh buah anggur yang masak (tak bercahaya) dan matanya sebelah kiri ditumbuhi daging yang tebal pada sudutnya. Di antara kedua matanya terdapat tulisan huruf kaf, fa', ra' secara terpisah, atau tulisan "kafir" secara bersambung / berangkai, yang dapat dibaca oleh setiap muslim yang bisa menulis maupun
yang tidak bisa menulis. Dan di antara tandanya lagi ialah mandul, tidak punya anak.



Tulisan ini (yang ada di antara kedua mata Dajjal) adalah hakiki, sesuai dengan lahirnya, dan tidak sukar untuk diketahui oleh sebagian orang (yang muslim) dan tidak diketahui oleh sebagian orang lagi (yakni orang kafir) bahkan orang muslim yang buta huruf pun dapat membacanya. Hal ini disebabkan kemampuan memandang itu diciptakan oleh Allah bagi hamba-Nya bagaimana dan kapan saja ia berkehendak. Tulisan ini dapat diketahui oleh mukmin dengan pandangan matanya, meskipun dia tidak kenal tulis- menulis, dan tidak dapat diketahui oleh kafir sekalipun dia tahu baca tulis. sebagaimana halnya orang mukmin dapat mengetahui bukti-bukti kekuasaan Allah dengan pandangan matanya sedangkan orang kafir tidak mengetahuinya. Maka Allah menciptakan pengetahuan bagi orang mukmin tanpa mengalami proses belajar mengajar. sebab
pada zaman itu memang terjadi hal-hal yang luar biasa. [Fathul-Bari 13: 100].

Imam Nawawi berkata, "Pendapat yang dipegang oleh para muhaqiq ialah bahwa tulisan ini nampak secara lahir dan hakiki (sebenamya) sebagai suatu tanda dan alamat yang diciptakan oleh Allah di antara sejumlah alamat atau tanda-tanda yang menunjukkan dengan qath'i akan kekafiran, kebohongan, dan kebatilannya (Dajjal). Dan tanda-tanda ini dinampakkan oleh Allah kepada setiap orang muslim yang tahu tulis baca maupun yang tidak tahu tulis baca, dan disembunyikannya untuk orang yang dikehendaki- Nya akan celaka dan terfitnah. Dan hal ini tidak dapat dihalangi sama sekali. " [Syarah Shahih Muslim oleh Imam Nawawi 18: 60]

NB : di kutip dari milis khazanah islam :)